خاونده د کې څه تدبير دی
چی دچا يو چاته ته د بل تقدير دی

څوک له خوښۍ او له مستۍ ګډيږۍ
څوک د څوچونو په سيلاب راګير دی

شته چې د زړه دا غونه يي شمار نلري
شته چې د ظلم د ماڼۍ امير دی

شته چې ليلا سره خپل جام جنګوی
شته د هجران د جيلخانو اسير دی

نو زه د ژوند ته اخر څه ووايم
چې هر لحظه يي د احساس په وير دی

خاونده ما حفيظ مليار وبښه
که می له ژوند اخيستی بد تصوير دی

مليار ويانا