غزل

وايي د "يو نه، ــــ بل زړه ته لار وي"
زه چې ښه نه يم، يار به بیمار وي

چې مينه نه کړو، نو نور به څه کړو
بې مينې زړونه، خوشې بېکار وي

باور په حسن، چې دې کم نشي
بېرته به راشي، که خريدار وي

ډېر دي چې بل ته، د ژوند سبب شي
ډېر دي چې خپله، په خپل ځان بار وي

هېواد رانغلو، نن دې محفل ته
چېرته به ښکلو ته ، انتظار وي