غزل

ما سره ستا هرې پوښتنې ته ځواب نه و
ځکه د ژوند ځينې شېبې مې انتخاب نه و

يو وخت به دلته دېوالونو نه نغمې راوتې
يو وخت به دلته په ټول کلي کې رباب نه و

دی چې لګيا دی د ګلاب په رنګ کې وينې ګوري
ځکه چې توره وه پښتون سره، کتاب نه و

د لېوني سره چا غبرګې ټپې ونه وېلې
وهم وهلو کې ددې خبرې باب نه و

سوالګر ته ورغی لمن یې ورته ډکه کړله،
او بې دوعا لاړو، کيسه کې د ثواب نه و

د مينې ورځ وه او زه تش لاسونه راغلم درته
چې دې تر تا وي ښکلی، دغسې ګلاب نه و

مخکې به ې تشه خولګۍ څه په ځيګرخون راکړه
خو بېګاه بل شان مهربانه وه، حساب نه و

هېواد په تا د مينتوب نه مخکې داسې نه و
خراب به و ګلې، خو دغسې خراب نه و