غزل

بې علمه شیخ دمحبت پــــه کتـــــاب لاړې تـــــوکـــــړې
منصور خو ځکه دریـــا پـــــه ثـــــواب لاړې تــــوکــــړې

دُرخو په تک شین پسرلي کــــې پاڼـــــه پاڼــــه شــــوله
هغه شیطان چـــې دادم پـــــه ربــــاب لاړې تــــو کـــــړې

چاچې نکریځــو لپــــو جام کې لیلا ښــــه لــــیــــدلــــې
هغو خو ځکه دمجنــــون په عــــذاب لاړې تـــــوکــــړې

زه خو دګوتو په نغمــو کــــې دخــــــدای ذکـــــر وینـــــم
چاد فردوس په میکدو او شــــــراب لاړې تـــــوکـــــړې

دبڼ تنکي ګلونه زه په خپلو اوښــــــکـــــو ویـــنـــــځــــم
پسرلی وایي چا زموږ پـــه حســــاب لاړې تــــوکـــــړې

غماز خو ځکه دشعر پاڼې کړلې شــوکـــې شــــوکـــــې
ما " سنګروال " چې داغیار په ځواب لاړې تو کــــړې