غزل

 

سهار چې سترګې رڼې کړو بې شماره وي زيات شوي
غمونه مو د رېګ غوندې باداره وي زيات شوي

يو څو تنکۍ ځوانۍ د تور ټوپک تر شپېلۍ ځار وي
په هره شپه د ستورو څو کتاره وي زيات شوي

چې وپوښتم د نوو زخمو وجه له تقديره
بس دومره شان مې پوه کړي له ديداره وي زيات شوي

اې خلګو تاسو ولې د رقيب لمنه نيسئ
غمونه په دې چم کې له دلداره وي زيات شوي

په برخه مو د اوښکو يو يو څاڅکى وي ليکلى
تر موږ پورې چې راشي په څو واره وي زيات شوي