د ښاغلي پيرمحمد " کاروان " شعرونه

 د شعرونو لومړۍ پاڼه

کـــور

 

غزل

يو پياده د حسن دې اشنا څنګه شامات کړمه
زړه د چا شاعر وم د بنګړي غوندې دې مات کړمه

ستا د ياد غزل به په شډلو تورو نه ليکم
جوړ به له نرګسو له ګلابو نه لغات کړمه

تريخ د کلاب ګل ومه خو تا په غېږ کې واخيستم
اوس مې ، ملکې په خلکو خورې زه خو دې شات کړمه

ما سره ياري به ستا د حسن طالبان کوي
عشق د ابدالي يم تا به رام لکه هرات کړمه

اوس يې د حافظ په غزلونو کې په فال نيسم
خدايه ! وايه تا  مين په څه شاخ نبات کړمه

ټول به مې د عشق د پيغمبر امتي ومني
تا چې يو حديث د پاکې مينې د مشکات کړمه

لږ شه پښه نيولي د "کاروان"  د تخيل سروش
زه  چې د خپل  زړه دننه  مات لات و منات کړمه

پېښور، ۱۶/ ۱۲ / ۱۹۹۵


 

د ښاغلي پيرمحمد (کاروان ) شعرونه

د شعرونو لومړۍ پاڼه


 

ددې پاڼې د محتوياتو د مکررچاپ حقوق په بشپړه توګه خوندي دي، دهر قسم نشر او کاپي کولو څخه دې ډډه وشي !
 که د "هيواد" په هکله  کومه پوښتنه يا نيوکه لرئ د "هېواد" د مسئولې ډلې سره په تماس کې شئ.