غزل

يو څو ښکلي رندان به ميخانې ته راولو
لښکر ګلان به للمې زمانې ته راولو
ما زړه ستا د وعدو د لاسه شين راوړی دی
ستا سپينه خولګکۍ به بهانې ته راولو
شپه راغله ځئ وزرې د رڼا ورواغوندو
ډيوه به وزر سوې پروانې ته راولو
ياديږي مې نن بيا د نيزه بازو نجونو جنګ
د چا ملالې سترګې يارانې ته راولو
ديوان به راګوزار کړو د تخت له سلېمان
رښتينې ښاپيرۍ به افسانې ته راولو
جنډې د سخي جان به مې جانان ورپوي
سرتېري ملنګان به نذرانې ته راولو
چې پرې کړي د مغُلو د بتانو کپرۍ
پښتون د ازر زوی به بتخانې ته راولو
د غرونو، د ځنګلونو دی ګډا ته شوی زړه
"کاروان" به يوې مستې ترانې ته راولو

۱۹۹۸/۵/۲۲      پېښور