|
دا ستا د زړه و خواته در روان دی
بل سړی
ددغه ښار ځپلي که نازېږي ټول په
ما
زه نه يم، زه خو ستوري هومره لري
يم اشنا
پخوا به دې تل زه درګډولم په خپل
غم
دروېشه په دې کلي کې دی دا عجب
رواج |
