غزل

چانه تپوس وکړم چې له ما څخه لار ورکه ده
هر سړی بې لارې له هر چا څخه لار ورکه ده

هغه چې محروم له بصيرته ملامت نه دي
دلته خو بدمرغي له بېنا څخه لار ورکه ده

زموږ ناسور زخمونو ته يې عقل لېونئ شو نن
ناست ګوته په غاښ له مسيحا څخه لار ورکه ده

ځکه يې کاروان د نيل څپو ته په حېرت ګوري
هېره يې عصا ده له موسی څخه لار رکه ده
 
ګوره چې د وخت توپان دا څنګه ځای ته يوړلو
زه هم سرګردان او هم له تا څخه لارورکه ده

ماته بوريواله د بېړۍ انجام ښه نه ښکاري
وړي مو پر کوم لور له ناخدا څخه لار ورکه ده