غزل

دپلو خرپا ېې له ما خوب وتښتوي تر سهر
دا يوڅوک ولې په کوڅه کې ځي راځي تر سهر؟

يوبل ته مسک شي غلي غلي خدايزده څه ووايي؟
راسره سترګې چې ټول ستوري جنګوي تر سهر

دزړه په بام مې د تڼاکو سپينې پېغلې ناستې
چمبې د څړېکو ښه په درز سره وهي تر سهر

په ترنم ترنم راشي د غزل ښاپېرۍ
ما د سندرو په ټالونو زنګوي تر سهر

چا د سېتار په زړه راتېرې کړي تېرې نوکارې؟
بيا به زوېرګي ېې له خولې ځي نري نري تر سهر

بيا بلېنډه دې د غربت دنري رنځ دپاره
بله ډېوه پاس په زيارت کې ګرځوي تر سهر