کـــور
د شعرونو لومړۍ پاڼه
غزل زمانه ؛ په بهانه د رنګ او نور غواړي ووژني ډيوه د رنګ او نور ته يې مخې ته رانجه پورې کوې شوه قرضداره ائېنه د رنګ او نور ستا د سترګو د خمار په راز خبر زه پوهېږم په رشته د رنګ او نور راڼه ستوري ، ماښاميز باڼه ترې تاو ګواهي ورکوي شپه د رنګ او نور په ځنګل مې اور ، په سيند ګډه وبا په اوږه مې جنازه د رنګ او نور زمانه پس يې قبول کړم په يارۍ جوړ محتاجه شوه هغه د رنګ او نور لوټ باران کميس دې ډک له ستارو مباک دې شه جوړه د رنګ او نور
ددې پاڼې د محتوياتو د مکررچاپ حقوق په بشپړه توګه خوندي دي، دهر قسم نشر او کاپي کولو څخه دې ډډه وشي ! که د "هيواد" په هکله کومه پوښتنه يا نيوکه لرئ د "هېواد" د مسئولې ډلې سره په تماس کې شئ.
