پسرلې

؛؛؛؛؛؛ پسرلې ؛؛؛؛؛
ېو کال څلور فصلو څخه تشکېل شوې چه ېو ېې پسرلې ده چه طبعت دوباره ژوند سره شنه کالې پر ځان او دې سرګردانه طوفان وهلو الوتوکو _ حشراتو _او حېواناتو ته خپله لمن کښې خوشحالې بښې.
پسرلې ېعنې د ښو ښکلاو راوړونکې او لمړې فصل دې فصلونو د معتدله مناطقو څخه ده چه نژدې ( پنځوس ) ورځې بر کښې نېسې چه د ځمکې شنه کېدو فصل ېې بولې .
ډېر خلک پسرلې د طبعت بېا ژوندې کېدل ګڼې .
پسرلې کښې هغه حېوانات چه په ژمې بېده وې او هم ونې بوټې د ژمې له خوبه وېښېږی او بېا نوې ژوند پېل کوې . او حېوانات هم پدې فصل کښې د مثل تولېد شروع کوې.
پسرلې ېعنې پاڅېدل _ وېښېدل او ژبه ېې د ژوند دې تازه کېدو ژبه ده.
پسرلې رښتېا ډېر مهربان ده چه مونږ ته خوشحالې او ځمکې ته ېو لمن ګلان بښې مونږ باېد دا خوشحاله ورځې غنېمت و ګڼو پرې نږدو دا خوشحاله مهلت بې ځاېه تېر شې.
پسرلې د کرلو وخت ده چا که ډېر وکرل هغه به ډېر حاصل اخلې.
پسرلې ېعنې ازماېش - رقابت - او تلاش ده دې موجوداتو منځ کښې.
چا چه زېات تلاش وکړ نو د ژوند ادامه به ېې په زړه پورې وې.
خداې ناخواسته که چا لټې او کم کارې وکړه ېوه تېاره اېنده به ېې په مخکښې وې.
( نو مخکې له دې څخه چه منې راشې د پسرلې څخه ګټه واخلې )
( نورې )